Geschicht

Stengefort krut säin Numm héchstwarscheinlech vun engem fréiere Schotterpad (e Foussgängeriwwergang, fir duerch e flaache Floss op déi aner Säit ze kommen), op der Äisch. D’Gemeng huet eng ganz räich Geschicht, markéiert vun de kelteschen a réimeschen Epochen, an duerno vum industriellen Opschwong am 19. Joerhonnert.

Stengefort läit am Weste vu Lëtzebuerg, op der belscher Grenz, gehéiert zum Kanton Capellen a gëtt Zougang op d'«Vallée des Sept Châteaux».

Déi éischt Mënschen zu Stengefort (keltesch a réimesch Epochen)

Archeologesch Ausgruewunge weisen eis, datt Stengefort schonn zënter der Antiquitéit bewunnt ass.

• Um « Schwaarzenhaff » goufe Grafbäigabe an enger keltescher Nekropol fonnt.

• Um « Jennebierg » bezeie galloromanesch Vasen aus Glas vun dësem Zäitalter.

Eng wichteg Réimerstrooss ass d’«Kiem», déi Reims an Tréier iwwer Arel matenee verbënnt. Gebaut no 44 no J.-C. geet si zu Stengefort iwwer e Schotterwee iwwer d’Äisch, genee op där Plaz wou haut den Duerfzentrum ass.

Eng Kräizung, déi d’Diere vun der Welt opmécht (17. an 18. Joerhonnert)

Vun Ufank vum 14. Joerhonnert bis an d’Joer 1794 ass Stengefort en Deel vum Domaine vu Sterpenich.

Am Joer 1680 geet de Postwee Thurn & Taxis, dee Bréissel mat Tréier verbënnt, andeem en iwwer d’Atert a Lëtzebuerg fiert, op. Stengefort kënnt esou aus senger Isolatioun eraus.

Vu 1734 an 1828 gëtt eng Poststatioun (eng Plaz, wou d’Päerd vun de Päerdskutsche gewiesselt konnte ginn) no bei der Bréck iwwer d’Äisch installéiert.

Lëtzebuerg ënner franséischer Herrschaft (1794-1814)

No der franséischer Revolutioun gëtt Lëtzebuerg den «Département des Forêts». Stengefort gëtt an de Kanton vun Arel integréiert.

• Den 31. August 1795: Stengefort gëtt Bezierksstad (administrative Sëtz) vum Kanton.
• Den 22. Oktober 1796: se verléiert dëse Statut, gëtt awer Bezierksstad vun enger Gemeng, déi d’Sektioune Sterpenich, Klengbetten, Grass, Randlingen, «Schwaarzenhahf» an «Pfeiffershaff» regruppéiert.

De Vertrag vu London, deen den 19. Abrëll 1839 ënnerschriwwe gouf, fixéiert déi haiteg Grenze vu Lëtzebuerg. Sterpenich gëtt belsch an d’Sektioun vu Grass bleift verbonne mat Stengefort, obwuel se vum Rescht vun der Gemeng getrennt gëtt.

Am 19. Joerhonnert erlieft Stengefort e richtegen industriellen Opschwong:

• 1846: Bau vun engem Schmëlz- a Stanzuewen (Maschinnen, déi Äerz briechen).
• 1859: Erëffnung vun der Eisebunnslinn Lëtzebuerg–Beetebuerg–Arel-Bréissel.
• 1873/1874: Erëffnung vun der Linn Péiteng–Stengefort–Ettelbréck.

D’Produktioun vun der Schmelz erreecht säin Héichpunkt am Joer 1918, um Enn vum Éischte Weltkrich.

Am Joer 1919 gëtt d’Walzwierk (eng Maschinn, déi Metall gestalt) ofmontéiert an op Valenciennes bruecht. En neien Thomas-Konverter gëtt am Joer 1929 a Betrib geholl, awer d’Wierk mécht schlussendlech 1932 seng Dieren zou. Zwee Joer méi spéit, am Joer 1934, maachen d’Zillen- an d’Zementfabricken, déi zënter 1923 vum Stolwierk ofhängeg waren, hir Dieren och zou.

Am Joer 1948 koum eng Phenolfabrik an déi al Gebaier vum Stolwierk. Si huet 1964 zougemaach.

Am Laf vun de follgende Joerzéngten huet Stengefort sech verännert:

• Kreatioun vun neie Wunn- a wirtschaftlechen Aktivitéitszonen
• Bau vun enger Schoul (1963)
• Bau vun enger neier Sportshal an der Schwämm (1970-1975)
• Bau vum Centre Roudemer
• Renovatioun vun der fréierer Schmelz, ëmgebaut an e Kulturzenter: Al Schmelz
• Neigestaltung vum Duerfkär

Infrastrukturen a Mobilitéit D’Gemeng moderniséiert seng Reseauen (Gas, Elektrizitéit, Waasser, Telekommunikatiounen) a seng Stroossen. Nei Vëlosweeër gi gebaut, fir déi duuss Mobilitéit ze encouragéieren.

Accueil vun de Kanner Eng nei Maison Relais gouf gebaut, fir d’Kanner virun an no der Schoul opzefänken.

Wirtschaftlech Entwécklung En Zweckverband gouf entwéckelt, fir eng regional wirtschaftlech Aktivitéitszon (ZARO) zu Grass auszebauen, déi virun allem fir Handwierksbetriber bestëmmt ass.

Wunnen E regionaalen Office social gouf geschafen an d’Gemeng huet de Pacte Logement ënnerschriwwen, deen de Bau vu bezuelbare Wunnenge fërdert. Dëst ass de Fall vun der Residence u bezuelbare Wunnengen zu Hoen.

Klima an Ëmwelt Andeem Stengefort de Klima- an den Naturpakt ënnerschriwwen huet, verflicht se sech d’Klima an d’Ëmwelt ze schützen, besonnesch andeem se hir Awunner·inne sensibiliséiert.

Tourismus a Patrimoine

• E Kloterpark gouf am Bësch vu Stengefort ageriicht.
• Eng Naturreserv gouf ronderëm de fréiere Stau vu Stengefort erstallt — den alleréischte Stau, deen zu Lëtzebuerg gebaut gouf.
• Panneauen, déi d’Geschicht vun de verschiddenen Uertschaften erzielen, goufe laanscht didaktesch Weeër opgestallt.
• D’Gemeng investéiert an d’Erhalung vu sengem Patrimoine: d’Villa Collart gouf renovéiert, fir d’Konschtgalerie CollART an e Restaurant ze empfänken, an der fréierer Maison Diederich, am Kär vu Stengefort, ass haut eng sozial Epicerie an e Second-Hand-Kleederbuttek (d’Wullmaus).
• Aner Projete sinn amgaang, wéi de Bau vun enger neier Sportshal am Zentrum vu Stengefort, souwéi den neie Kulturzenter um Site «An de Keeseminnen».

Fir d’Zukunft identifizéiert sech Stengefort als Entwécklungspunkt am nationale Raumentwécklungskonzept (IVL). Vill nei Quartieren si geplangt, an aner ambitiéis Projete wäerte kommen, fir op Är Besoinen an der Gemeng ze reagéieren.